Η κοιμωμένη του Χαλεπά: θεατρικό με θέμα τη βιογραφική ιστορία του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά

 

Η κοιμωμένη είναι ένα γλυπτό στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Σμιλεύτηκε την δεκαετία του 1880 από τον Γιαννούλη Χαλεπά μετά από παραγγελία της οικογένειας της Σοφίας Αφεντάκη που έχασε τη ζωή της από φυματίωση στα 18 της χρόνια και τοποθετήθηκε πάνω από τον τάφο της.

Το έργο αποτελεί σημείο αναφοράς και το επισκέπτονται πολλοί φιλότεχνοι. Είναι ένα από τα ομορφότερα γλυπτά στο συγκεκριμένο νεκροταφείο και είναι και το έργο που έδωσε την φήμη στον καλλιτέχνη που το δημιούργησε.

"Ελευθερία του λόγου ή αυτοκαταδίκη στη σιωπή" [και το επιχείρημα του Νόαμ Τσόμσκι]. Άρθρο του Δημήτρη Πορτίδη

«Διαφωνώ με αυτό που λες αλλά θα έδινα και τη ζωή μου για να έχεις το δικαίωμα να το λες ελεύθερα.» Αυτή η περίφημη φράση αποδίδεται στον Βολταίρο. Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος αν όντως ο Βολταίρος την εξέφρασε αλλά είμαι βέβαιος ότι για να εκφραστεί απαιτείται η ευφυΐα και φαντασία ενός Βολταίρου και, βεβαίως, η αυτοπεποίθηση μιας προσωπικότητας σαν τον Βολταίρο. Διακόσια περίπου χρόνια μετά τον Βολταίρο, τη δεκαετία του 1980 εξελίχθηκε στη Γαλλία η υπόθεση Faurisson.

Ο Robert Faurisson ήταν Γάλλος καθηγητής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Lyon. Είχε αρχίσει να γράφει διάφορα άρθρα με αποκορύφωμα το βιβλίο του Mémoireen défense (1980), στα οποία αρνούνταν το Ολοκαύτωμα.Ο ίδιος ο Faurisson κατηγορήθηκε ως αντισημίτης και νέο-Ναζί και υπέστη διάφορα ως αποτέλεσμα του περιεχομένου των βιβλίων και άρθρων του: εκδιώχθηκε από τη δουλειά του, ξυλοκοπήθηκε, του επιβλήθηκε πρόστιμο και έτυχε χυδαίας κριτικής κυρίως από τη γαλλική διανόηση. Το θέμα μας όμως δεν είναι ο Faurisson και οι ιδέες του, αλλά η στάση του Νόαμ Τσόμσκι στην υπόθεση Faurisson. Ο Τσόμσκι, ως γνωστόν, είναι Αμερικανοεβραίος καθηγητής θεωρητικής Γλωσσολογίας στο MIT στη Βοστώνη και ένας από τους μεγαλύτερους διανοούμενους του 20ού αιώνα. Ανεξαρτήτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις πολιτικές απόψεις του, δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσει σθένος και συνέπεια στον λόγο του, αφού ήταν για δεκαετίες μία από τις λίγες φωνές στις ΗΠΑ που ασκούσε δριμεία και ανηλεή κριτική στην εξωτερική πολιτική της πατρίδας του και όχι μόνο.

Η μουντζούρα του Αντρέα: όταν μια κίτρινη κουκκίδα μπορεί να είναι η αρχή της δημιουργίας (της Ελένης Σιούφτα)

Μέσα από αυτό το καλόγουστο βιβλίο η δασκάλα Ελένη Σιούφτα, προσπαθεί να αναδείξει την υποκειμενικότητα που υπάρχει στην τέχνη αλλά και τον σεβασμό που πρέπει να υπάρχει προς τη διαφορετικότητα έκφρασης και ιδιαίτερα απέναντι σε αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά, σύμφωνα με την επικρατέστερη αντίληψη περί τέχνης.

Η κυρία Αυγερινή, μια δασκάλα τέχνης ζητά από τα παιδιά της τάξης να ζωγραφίσουν τον Θεό.

Το κάθε παιδί, χρησιμοποιώντας τη φαντασία και τις ικανότητές του ζωγράφησε. Η δασκάλα περνά από όλα τα παιδιά και βλέπει τις ζωγραφιές τους. Μέχρι που φτάνει στον Αντρέα ο οποίος ζωγράφισε απλά μια κίτρινη μουντζούρα. 

Ήταν η δική του αντίληψη για τον Θεό η οποία όταν επεξηγήθηκε άφησε άφωνη τη δασκάλα!

"Ο Ποιητής" και άλλα γλυπτά του Κώστα Βαρώτσου

Με την ανάπλαση της Πλατείας Ελευθερίας στη Λευκωσία, μεταφέρθηκε στον προαύλιο χώρο του παλιού δημαρχείου το γυάλινο γλυπτό του Κώστα Βαρώτσου, «Ο ποιητής».

Το ύψους έξι μέτρων γλυπτό που για χρόνια (από το 1983 που δημιουργήθηκε) βρισκόταν σε χώρο κοντά στην Πύλη Αμμοχώστου, θα δεσπόζει πλέον της κεντρικότερης πλατείας του νησιού.