Όταν ο Jamie Vardy έκανε πάρτι...

 

Το Untold UK: Jamie Vardy είναι ένα αυτοτελές αθλητικό ντοκιμαντέρ (περίπου 90’) μέσα στη νέα βρετανική σειρά του Netflix, Untold UK και εστιάζει στην πορεία του Jamie Vardy από τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και  τη σκληρή δουλειά σε εργοστάσιο, μέχρι να γίνει θρύλος της Premier League με τη Leicester City.

Παρουσιάζεται αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις δείχνοντας πώς ο Vardy έφτασε από τις μικρές κατηγορίες στο ιστορικό πρωτάθλημα της Leicester (οι περίφημοι outsiders). Για να μπορέσετε να αντιληφθείτε το κατόρθωμα που έκανε ο  Vardy και η παρέα του, αρκεί να αναλογιστείτε ότι τα πρακτορεία στοιχημάτων έδιναν πολύ περισσότερες πιθανότητες, εκείνη τη χρονιά να βρεθεί ζωντανός ο Elvis Prisley (2000 : 1) παρά να κερδίσει η Leicester το πρωτάθλημα (5000 : 1).

Λήδρας (ποίημα)

 

ΛΗΔΡΑΣ

Είναι ένας δρόμος στην παλιά τη Λευκωσία

ένα μακρόστενο σοκάκι γραφικό

που δεν του φέρθηκε καλά η ιστορία

ανθρώπων πάθη το αφήσανε μισό

Ο τραγουδιστής Μάκε Αντωνίου

 

Ο Μάκε Αντωνίου είναι Κύπριος τραγουδιστής και κιθαρίστας που υπηρετεί την έντεχνη και ροκ μουσική.

Γεννήθηκε στη Λευκωσία, σπούδασε μουσική στην Αγγλία και από τις πρώτες του ζωντανές εμφανίσεις προσέλκυσε το ενδιαφέρον για την  χαρακτηριστική του φωνή, αλλά και για την ενδιαφέρουσα προσέγγισή του στην ερμηνεία.

Οι Νεκροί του Τζέιμς Τζόυς: ένα αριστούργημα στο βασίλειο του χιονιού

 

Οι «Νεκροί» (The Dead) είναι το καταληκτικό και εκτενέστερο διήγημα της συλλογής διηγημάτων «Δουβλινέζοι» (Dubliners) του Τζέιμς Τζόυς (James Joyce).

 Ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας που θεωρείται ιδανικό έργο μύησης στο έργο του Ιρλανδού συγγραφέα. Είναι ένα κομψοτέχνημα που διαβάζεται με την ίδια ευχαρίστηση και διαχρονικότητα, εκατό και πλέον χρόνια μετά την πρώτη του έκδοση.

Οι «Νεκροί» γράφτηκαν το 1907 στην Τεργέστη, τρία χρόνια μετά την ολοκλήρωση των υπόλοιπων 14 διηγημάτων που συναποτελούν τους Δουβλινέζους.

Οιδίποδας Τύραννος του Σοφοκλή: αρχαία ελληνική τραγωδία

 

Ο «Οιδίπους Τύραννος» είναι αρχαία ελληνική τραγωδία του Σοφοκλή που αφηγείται την τραγική μοίρα του Οιδίποδα, βασιλιά των Θηβών.

Σύμφωνα με την ιστορία, ο Οιδίποδας, μεγαλωμένος ως γιος των βασιλιάδων της Κορίνθου, αναζητά την αλήθεια για την καταγωγή του μετά από έναν χρησμό. Στην πορεία, όμως, ανακαλύπτει ότι άθελά του σκότωσε τον βιολογικό του πατέρα του και παντρεύτηκε τη μητέρα του, την Ιοκάστη.
Η αποκάλυψη οδηγεί στην αυτοκτονία της Ιοκάστης και στην αυτοτυφλία του Οιδίποδα, που ζητά εξορία για να γλυτώσει την πόλη του από την καταστροφή που προκάλεσε (λοιμός ως τιμωρία των θεών για την αιμομιξία).

Οι Βάτραχοι του Αριστοφάνη από το Θεατρικό Εργαστήρι Κιμωλία

Οι Βάτραχοι είναι κωμωδία του Αριστοφάνη, με κεντρικό άξονα το ταξίδι του Διόνυσου στον Άδη. 

Πρωτοπαρουσιάστηκε στα Λήναια το 405 π.Χ. και θεωρείται από τα σημαντικότερα έργα του Αριστοφάνη αφού είναι πολύ δημοφιλές και παίζεται μέχρι τις μέρες μας.

Οι Βάτραχοι αφηγούνται την κάθοδο του Διόνυσου στον Άδη, μαζί με τον υπηρέτη του Ξανθία, επειδή απογοητευμένος από την κατάσταση του αθηναϊκού θεάτρου θέλει να φέρει πίσω έναν μεγάλο τραγικό ποιητή. Εκεί οργανώνεται ποιητικός αγώνας ανάμεσα στον Αισχύλο και τον Ευριπίδη, με τον Διόνυσο να λειτουργεί ως κριτής, και τελικά προβάλλεται η ανωτερότητα του Αισχύλου ως πιο «ωφέλιμου» για την πόλη ποιητή.

«Η παράσταση κατεβαίνει», θεατρικό έργο της Ευαγγελίας Χαραλάμπους

 

Το «Η παράσταση κατεβαίνει» είναι θεατρικό έργο της Ευαγγελίας Χαραλάμπους και αναφέρεται σε μια εικόνα τέλους εποχής, με τη ζωή να μοιάζει με σκηνή που κατεβάζει «ρολά» για λίγο πριν από μια αλλαγή.

Το έργο «Η παράσταση κατεβαίνει» της Ευαγγελίας Χαραλάμπους μιλά για την αίσθηση ενός τέλους που μοιάζει ταυτόχρονα με παύση και με αρχή. Η ζωή παρουσιάζεται σαν σκηνή που κλείνει προσωρινά τα φώτα της, ενώ οι άνθρωποι καλούνται να αποχαιρετήσουν μια εποχή και να μεταβούν σε μιαν άλλη. Μέσα από αυτή τη μεταφορική εικόνα, το έργο φωτίζει την αλλαγή, την απώλεια και την ανάγκη για ανανέωση.

Η ίδια η συγγραφέας το περιγράφει ως μια ιστορία όπου «μερικές φορές η ζωή μας μοιάζει με σκηνή» και όπου μπαίνει στο κέντρο η ιδέα του τέλους μιας περιόδου, της αλλαγής και του «κατεβάζουμε ρολά» για λίγο πριν από ένα νέο ξεκίνημα.