ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Του θερισμού χρυσά ήταν τα στάχυα
μέσα στον κάμπο τον πλατύ, κι ο ήλιος
ανεμπόδιστος από στέγη και σύγνεφο
πλέριο σκορπούσε ολόγυρα το φως του.
Εκεί γεννήθηκα μια μέρα τ’ Απρίλη
κάτω απ’ τον ίσκιο μιας ελιάς
όπου λεχώνα κείτονταν η μάνα μου
πάνω στην πλουμιστή μπατανία της γούφας.
Ήταν ακουμπισμένο το δρεπάνι
πάνω στη ρίζα της ελιάς, κι ο καθρέφτης
που είχε στεριωμένο στη λαβή του
δυο πουλιά που ζευγάρωναν έβλεπε στα κλαδιά
κι οι χάντρες που κρέμονταν στα λουριά του
γυάλιζαν πολύχρωμες σαν παραμύθι.
Εδώ της μάνας μ’ έθρεψε το γάλα
απ’ το βυζί το αγνό και τ’ ωραίο.
Εδώ μέσα στο φως επρωτοκοίταξα τον κόσμο
κι έκλαψα εδώ πάνω στη γης το πρώτο κλάμα
κι ήτανε το πρώτο μου τραγούδι.
(Από τη συλλογή «Όμορφη χώρα», Κύπρος 1967)




.jpg)


