«Ο Φιάκας» θεατρικό έργο του Δημοσθένη Μισιτζή

«Ο Φιάκας» του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή (1826-1911) είναι μια από τις πιο απολαυστικές και αντιπροσωπευτικές κωμωδίες της νεοελληνικής δραματουργίας η οποία γράφτηκε το 1870 και διατηρεί τη διαχρονικότητά της έως σήμερα.

Η δράση τοποθετείται στην Κωνσταντινούπολη του 1870. Κεντρικός ήρωας είναι ο Φιάκας (Χαρίλαος Πλουτίδης ή Χαράλαμπος Πεταλούδης), ένας καταχρεωμένος απατεώνας που καταδιώκεται από δανειστές και εμπόρους. Επιδιώκει να κερδίσει την πλούσια Ευανθία, παρουσιάζοντάς της ψεύτικη ταυτότητα ως γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, για να αρπάξει την προίκα της. Η Ευανθία, επηρεασμένη από τα μυθιστορήματα της εποχής και γοητευμένη από τους τίτλους του, πέφτει θύμα της απάτης. Τα κωμικά επεισόδια κορυφώνονται όταν ο Φιάκας αναγκάζεται να υποδυθεί ακόμη και Γερμανό βαρόνο, σε μια σειρά αλλεπάλληλων παρεξηγήσεων και προσώπων.

Υπηρέτης δύο αφεντάδων: θεατρικό έργο του Carlo Goldoni

 

Ο Κάρλο Γκολντόνι (Carlo Goldoni, 1707–1793) ήταν Ιταλός θεατρικός συγγραφέας, από τους σημαντικότερους της Κομέντια ντελ Άρτε *. Με το έργο του συνέβαλε στη μετάβαση από τον αυτοσχεδιασμό στις πιο δομημένες κωμωδίες χαρακτήρων και καταστάσεων.

To θεατρικό έργου του 1745 «Υπηρέτης δύο αφεντάδων» (Il servitore di due padroni), διαδραματίζεται στη Βενετία και κεντρικός ήρωας είναι ο Τρουφαλδίνο, ένας πεινασμένος, πολυμήχανος αλλά και αφελής υπηρέτης ο οποίοα, προκειμένου να κερδίσει περισσότερα χρήματα και φαγητό, αποφασίζει να υπηρετεί ταυτόχρονα δύο αφεντικά, τον Φλορίνδο και την Μπεατρίτσε, η οποία ταξιδεύει μεταμφιεσμένη ως άντρας για να βρει τον αγαπημένο της.

«Η Αφροδίτη με Γούνα» η νουβέλα του Leopold von Sacher-Masoch που καθιέρωσε τον όρο "μαζοχισμός" και το θεατρικό του David Ives

 

«Η Αφροδίτη με Γούνα» ονομάζεται η νουβέλα που γράφτηκε το 1870 από τον Αυστριακό συγγραφέα Λέοπολντ Φον Ζάχερ-Μαζόχ (Leopold von Sacher-Masoch) και συμπεριλαμβανόταν στο έργο του "Κληρονομιά του Κάιν". Ένα έργο το οποίο τελικά έμεινε ημιτελές αφού γράφτηκαν μόνο οι 2 από τις 6 ιστορίες. Εκεί μέσα αναπτυσσόταν η άποψη του Ζάχερ-Μάζοχ για τον κόσμο και σε αυτό εντασσόταν και οι φετιχιστικές και μαζοχιστικές  φαντασιώσεις του συγγραφέα.