Λογοτεχνία στα Ερτζιανά #25 Κυριάκος Χαραλαμπίδης / Φαρενάιτ 451 (Ray Bradbury)

   Λογοτεχνία στα Ερτζιανά: ραδιοφωνική εκπομπή αφιερωμένη στο Βιβλίο, τη Λογοτεχνία και τον Πολιτισμό.

Ο Ανδρέας Καπανδρέου και η Μαρία Κούβαρου φιλοξενούν τον ποιητή Κυριάκο Χαραλαμπίδη και σχολιάζουν το βιβλίο Φαρενάιτ 451 του Ray Bradbury.

Ο Γ. Π. Σαββίδης για τον ποιητή Κυριάκο Χαραλαμπίδη

Γ. Π. Σαββίδης

Το 1973 ο Κύπριος ποιητής Κυριάκος Χαραλαμπίδης (γεν. 1940) εξέδωσε την τρίτη στη σειρά ποιητική του συλλογή με τίτλο «Το αγγείο με τα σχήματα».

Στις 16 Αυγούστου 1973 στην εφημερίδα  «Το Βήμα», ο μελετητής και καθηγητής της νεοελληνικής λογοτεχνίας  Γ. Π. Σαββίδης  (1929-1995) έγραφε:

«Λογικό, η Κύπρος απομένει ο μόνος εξωελλαδικός χώρος από τον οποίο πιά μπορούμε να προσδοκούμε μιαν άμεση ανανέωση της ποιητικής μας – ανανέωση ανάλογη με κείνες τις οποίες πρόσφεραν κατά καιρούς στον νεότερον Ελληνισμό η Κρήτη, τα Εφτάνησα, η Αλεξάνδρεια, η Μικασία… Δυστυχώς δεν παρακολουθώ τα λογοτεχνικά πράγματα της Κύπρου όσο θα ήθελα… Έτσι, όχι μόνο δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω μήπως η ποιητική αυτή ανανέωση έχει ήδη συντελεστεί (η Αθήνα, ουσιαστικά, δεν άρχισε να ανακαλύπτει τον Καβάφη παρά δέκα χρόνια από το θάνατό του), μα ούτε καν να ελέγξω την εντύπωση που έχω για το τοπικό ποιητικό ανάστημα του Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Με άλλα λόγια, δεν έχω τρόπο να βεβαιωθώ αν ο ποιητής αυτός πράγματι είναι η πιο ιδιόμορφη λυρική φωνή που εμφανίστηκε μεταπολεμικά στην Κύπρο. Αφ’ ετέρου, όμως, δεν έχω αμφιβολία ότι πρόκειται για έναν από τους πιο συγκροτημένους νέους τεχνίτες της σύγχρονης ελληνικής ποίησης, Ελλαδικής και μη.

Η τουρκική εισβολή μέσα από την κυπριακή ποίηση: Παντελής Μηχανικός, Κύπρος Χρυσάνθης, Κώστας Μόντης, Κυριάκος Χαραλαμπίδης

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ (1926-1979)

Ο ολιγογράφος και πρόωρα χαμένος Παντελής Μηχανικός κυκλοφόρησε μόνο τρεις συλλογές ποιημάτων και μόνο μία από αυτές μετά το 1974. Η ποίηση του έχει ένταση, κυνισμό, είναι γεμάτη απογοητεύσεις και τύψεις και είναι με τρόπο συγκλονιστικό βαθύτατα σκεπτόμενη και προφητική. Στην συλλογή του «Τα Δυο Βουνά» που κυκλοφόρησε το 1963, όταν οι μέλισσες του Ονήσιλου είχαν ήδη αρχίσει να μας τσιμπούν, ο Παντελής Μηχανικός προβλέπει αναλυτικά την καταστροφή στο ποίημα του «Πήραν την πόλη». Προφητικά γράφει το 1963 για να επιβεβαιώσει απλά το 1976 με το ποίημα «Ονήσιλος». Ο Παντελής Μηχανικός βασανίστηκε πολύ σαν ποιητής και σαν άνθρωπος από αυτό το προφητικό του χάρισμα, από την γνώση του ότι στο μέτρημα με την Ιστορία μας θα είμαστε λίγοι. Από την γνώση του ότι δεν υπήρχαν οι άνθρωποι σαν τον Ριμάχο του, με αξιοπρέπεια, με πάθος, με ανιδιοτέλεια, να υπερασπιστούν ετούτα τα χώματα. ” Ποιος είναι λεβέντης σαν τον Ριμάχο; / Ποιος έχει αγάπη σαν τον Ριμάχο; / Να υπερασπίσει τούτα τα χώματα;” Φοβάται πως τέτοιοι ρουφιάνοι που είμαστε, δεν μπορούμε να πολεμήσουμε για τίποτε.