Του Ανδρέα Καπανδρέου *
Η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) έχει εισέλθει δυναμικά στο πεδίο της γραφής, της ανάγνωσης, αλλά και της οργάνωσης της γνώσης, μετασχηματίζοντας τόσο τις πρακτικές παραγωγής περιεχομένου όσο και τους μηχανισμούς πρόσβασης σε αυτό. Στο πλαίσιο αυτό, η φιλαναγνωσία δεν συνιστά πλέον μόνο σχέση του αναγνώστη με το έντυπο ή ψηφιακό βιβλίο, αλλά ένα ευρύτερο οικοσύστημα αλληλεπίδρασης, με κείμενα που παράγονται, επιμελούνται και προτείνονται ολοένα και περισσότερο μέσω αλγοριθμικών συστημάτων. Για τις βιβλιοθήκες, η εξέλιξη αυτή θέτει νέες απαιτήσεις, αλλά και σημαντικές δυνατότητες ανασχεδιασμού του ρόλου τους ως θεσμών πρόσβασης, παιδείας και κριτικής μεσολάβησης.
