Βάλτε να πιούμε: ένα τραγούδι συμφιλίωσης με τον θάνατο

Ο ποιητής Κ. Καρθαίος (1878-1950) και ο τραγουδιστής Θάνος Ανεστόπουλος (1967-2016)

Το «Βάλτε να πιούμε» είναι ένα υπέροχο μελωδικό τραγούδι σε στίχους Κλεάνδρου Καρθαίου (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Κλέανδρου Λάκωνα, 1878-1950)*.

Τους στίχους μελοποίησαν τα Διάφανα Κρίνα και το τραγούδι με τίτλο «Βάλτε να πιούμε» συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους «Κάτι σαράβαλες καρδιές» (1998) και το ερμήνευσε ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Θάνος Ανεστόπουλος.

Κύριο θέμα του υπαρξιακού αυτού τραγουδιού είναι ο θάνατος:

Πες μας που πάει ο άνθρωπος τον κόσμο σαν αφήνει;

Πες μας που πάει ο άνεμος, που πάει η φωτιά σαν σβήνει;

Σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε

Μέρες Αργίας: ένα τραγούδι από τα Διάφανα Κρίνα σε στίχους Διονύση Καψάλη

"Μέρες Αργίας" ονομάζεται το τραγούδι του συγκροτήματος "Διάφανα Κρίνα" το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ του 1996 "Έγινε η απώλεια συνήθειά μας".

Οι στίχοι του τραγουδιού είναι του Διονύση Καψάλη και είναι παρμένοι από την ομώνυμη συλλογή «Μέρες Αργίας» του 1995. 

Συγκεκριμένα, η συλλογή αποτελείται από 15 σονέτα και αυτό που μελοποιήθηκε από τα Διάφανα Κρίνα είναι το σονέτο αριθμός ΙΧ.

Τα χρονιά μου ναυάγησαν στις ξέρες σου

«Τα χρονιά μου ναυάγησαν στις ξέρες σου» είναι ένα από τα ομορφότερα και πιο μελωδικότερα τραγούδια που έγραψε και τραγούδησε ποτέ το ελληνικό ροκ συγκρότημα «Διάφανα Κρίνα» (1991-2009).

Το τραγούδι είναι από τον δίσκο τους «Σαράβαλες καρδιές» (1998). Τους στίχους έγραψε ο μπασίστας του συγκροτήματος Παντελής Ροδοστόγλου. 
Η μουσική είναι των Διάφανων Κρίνων.

Ευρηματικός στίχος σε ένα ερωτικό τραγούδι με υπαρξιακές προεκτάσεις…:

Ο ποιητής Θάνος Ανεστόπουλος

Ο ιδρυτής και τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Διάφανα Κρίνα  Θάνος Ανεστόπουλος (1967- 2016) υπήρξε ταυτόχρονα πετυχημένος συνθέτης και στιχουργός.

Ο Ανεστόπουλος είχε μια δική του πολύ ενδιαφέρουσα αντίληψη και θεώρηση για τη ζωή.

Για τη θρησκεία

Θεωρούσε ότι «η θρησκεία είναι η μεγαλύτερη και η πιο επιτυχημένη άπατη όλων των εποχών» και ότι «δεν θα υπάρξει ποτέ θρησκεία ανώτερη απ’ την αλήθεια».

Για την πολιτική

Ανέφερε πως η πολιτική «είναι η τέχνη του ψέματος και της ψευδαίσθησης». Επικαλούμενος τη ρήση του Λούντβιχ Έρχαρντ συμφωνούσε ότι πολιτική «είναι η τέχνη του να μοιράζεις μία πίτα με τέτοιο τρόπο, ώστε να πιστεύει ο καθένας ότι έχει πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι».

Για τη μουσική

Είχε πει πως «αν δεν υπήρχε, θα προσπαθούσα να την εφεύρω, αλλιώς θα δυσκολευόμουν ν’ αναπνεύσω φυσιολογικά».

Πολλές από τις απόψεις και την κοσμοθεωρία του αποτυπώνονται στους στίχους των τραγουδιών και των ποιημάτων του