Ο κύπριος ποιητής Κώστας Μόντης (1914-2004) έγραψε το 1965 το βιβλίο «Γράμμα στη μητέρα
και άλλοι στίχοι». Το βιβλίο ήταν σαφώς επηρεασμένο από τα πολιτικά γεγονότα της
εποχής και πιο συγκεκριμένα από τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου και την ανακήρυξη
της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανεξάρτητου κράτους. Ο Μόντης, σαν ιδεολόγος, μέλος
της ΕΟΚΑ και θιασώτης της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, έβλεπε τη δοθείσα
λύση ως μια πληγή, κάτι που βγαίνει και
στα κείμενά του.
Το «Δεύτερο γράμμα στη μητέρα» γράφτηκε το 1972, σε μια
περίοδο ασταθή και εμφυλιοπολεμική για
την Κύπρο. Στο βιβλίο αυτό ο Μόντης εκφράζει τον προβληματισμό και την πικρία
του για την τροπή που πήραν τα πράγματα.
Το 1980 ο Κώστας Μόντης έγραψε το [τρίτο στη σειρά] «Γράμματα στη μητέρα»
μέσα από το οποίο εκφράζει την οδύνη του για την τουρκική εισβολή.
Κορυφαία ίσως στιγμή των γραμμάτων είναι όταν ο ποιητής
εκφράζει την απογοήτευση που ένοιωσε από το γεγονός ότι η βοήθεια που περίμενε
ο κυπριακός ελληνισμός, κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής, από την
Ελλάδα, δεν έφτασε ποτέ…:




