6 Οκτ 2018

Ας κρατήσουν οι χοροί: ένας σύγχρονος ελληνικός εθνικός ύμνος από τον Διονύση Σαββόπουλο


«Ας κρατήσουν οι χοροί» είναι ο τίτλος ενός τραγουδιού που έγραψε και τραγούδησε για πρώτη φορά το 1983 ο μεγάλος τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος.

Οι στίχοι του τραγουδιού θα μπορούσαν να αποτελούν τον σύγχρονο ελληνικό εθνικό ύμνο αφού μέσα από τον ξεσηκωτικό ρυθμό του μας μιλά για μια παρέα σύγχρονων Ελλήνων συνδέοντάς την με την ελληνική ιστορία «Kι είτε με τις αρχαιότητες, είτε με ορθοδοξία, των Ελλήνων οι κοινότητες, φτιάχνουν άλλο γαλαξία».

Οι στίχοι αγγίζουν φιλοσοφίες και τα αιώνια ερωτήματα που απασχολούν τον άνθρωπο «είμαστε δεν είμαστε τίποτα δεν είμαστε βρε…», «άμα είναι όλα άγραφα κάτι θα βγει…». Αγγίζουν ακόμα και το διαχρονικό πρόβλημα επικοινωνίας του λαού με την εξουσία «Τι να φταίει η Bουλή, τι να φταιν οι εκπρόσωποι, έρημοι και απρόσωποι βρε, αν πονάει η κεφαλή, φταίει η απρόσωπη αγάπη που `χε βρει».

Η ελληνική περηφάνια πάντως γιγαντώνεται όταν ο Διονύσης αναφέρεται στον «παππού σε μέρη αυτόνομα, μέσα στην τουρκοκρατία» και κορυφώνεται, φέρνοντας μέχρι και δάκρια στα μάτια εκεί που «η Έλενα η χορεύτρια, σκύβει στη μεριά του Τάσου και με μάτια κλειστά τραγουδούν αγκαλιά Εθνική Ελλάδος γεια σου!»

Το τραγούδι, σε στίχους, μουσική και εκτέλεση από τον Διονύση Σαββόπουλο, κυκλοφόρησε
για πρώτη φορά με τον δίσκο «Τραπεζάκια έξω» (1983)
Για την ιστορία, ο δίσκος «Τραπεζάκια έξω» περιλάμβανε τα ακόλουθα τραγούδια
Νέο Κύμα -- Μας Βαράνε Ντέφια – Χουλιγκάνοι -- Μυστικό Τοπίο -- Δεν Είναι Ρυθμός -- Πρωτομαγιά – Φλόγες -- Ας Κρατήσουν Οι Χοροί – Canto -- Το Χειμώνα Ετούτο – Τσάμικο.

Το τραγούδι «Ας κρατήσουν οι χοροί» συμπεριλήφθηκε αργότερα και σε άλλους δίσκους του Σαββόπουλου αλλά και συλλογικούς: («Είκοσι χρόνια δρόμος» (1983), «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι» (1987), «Ο κ. Σαββόπουλος ευχαριστεί τον κ. Χατζιδάκι και θα ρθεί οπωσδήποτε» (1988) και «Στου τραγουδιού την όχθη 8» (2004). 


ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΧΟΡΟΙ
Ας κρατήσουν οι χοροί
και θα βρούμε αλλιώτικα
στέκια επαρχιώτικα βρε
ώσπου η σύναξις αυτή
σαν χωριό αυτόνομο να ξεδιπλωθεί

Mέχρι τα ουράνια σώματα
με πομπούς και με κεραίες
φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα
κι ιστορία οι παρέες

Kάνει ο Γιώργος την αρχή
είμαστε δεν είμαστε
τίποτα δεν είμαστε βρε
κι ο Γιαννάκης τραγουδεί
άμα είναι όλα άγραφα κάτι θα βγει

Kαι στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να κι ο Άλκης ο μικρός μας
για να σμίξει παλιές
κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

O ουρανός είναι φωτιές
ανεμομαζώματα
σπίθες και κυκλώματα βρε
και παρέες λαμπερές
το καθρεφτισμά τους στις ακρογιαλιές

Kι είτε με τις αρχαιότητες
είτε με ορθοδοξία
των Eλλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλο γαλαξία

Να κι ο Mπάμπης που έχει πιει
κι η Λυδία ντρέπεται
που όλο εκείνη βλέπετε βρε
κι ο Αχιλλέας με τη Zωή
μπρος στην Πολαρόιντ κοιτούν γελαστοί

Τότε η Έλενα η χορεύτρια
σκύβει στη μεριά του Τάσου
και με μάτια κλειστά
τραγουδούν αγκαλιά
Εθνική Ελλάδος γεια σου

Τι να φταίει η Bουλή
τι να φταιν οι εκπρόσωποι
έρημοι και απρόσωποι βρε
αν πονάει η κεφαλή
φταίει η απρόσωπη αγάπη που `χε βρει

Mα η δικιά μας έχει όνομα
έχει σώμα και θρησκεία
και παππού σε μέρη αυτόνομα
μέσα στην τουρκοκρατία

Να μας έχει ο Θεός γερούς
πάντα ν’ ανταμώνουμε
και να ξεφαντώνουμε βρε
με χορούς κυκλωτικούς
κι άλλο τόσο ελεύθερους σαν ποταμούς

Και στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να πυκνώνει ο δεσμός μας
και να σμίγει παλιές κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας


Δεν υπάρχουν σχόλια: