Ο Θεόφιλος
Γεωργιάδης (1957-1994) ήταν Ελληνοκύπριος πατριώτης. Τάχθηκε υπέρ του αγώνα των
Κούρδων τους οποίους, μαζί με την Κυπριακή Επιτροπή Αλληλεγγύης του Κουρδιστάν
στην οποία ήταν ιδρυτικό μέλος, βοηθούσε με κάθε δυνατό τρόπο (μέσω διαφώτισης
της κοινής γνώμης για τον αγώνα των Κούρδων και για τα εγκλήματα της Τουρκίας,
μέσω οικονομικής ενίσχυσης προς τους Κούρδους, αλλά και πιο έμπρακτα με
επισκέψεις του στη κοιλάδα Μπεκάα ερχόμενος σε επαφή με Κούρδους αντάρτες αλλά
και με τον ίδιο την ηγέτη τους Αμπντουλάχ Οτζαλάν).
Η βασική θεωρία
του Γεωργιάδη ήταν πως, αφού εμείς (οι Έλληνες της Κύπρου) δεν αξιωθήκαμε να
κάνουμε πόλεμο για να διώξουμε τους τούρκους κατακτητές από το νησί μας, θα
πρέπει με κάθε τρόπο να στηρίξουμε τους Κούρδους οι οποίοι πολεμούν την
Τουρκία. Πίστευε ότι η απελευθέρωση της
Κύπρου θα ήταν εφικτή με την επικράτηση των Κούρδων και τη διάσπαση της
Τουρκίας.
Η δράση του
φυσικά ενόχλησε την ΜΙΤ (Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες) η οποία διέταξε την
εκτέλεσή του. Τη δολοφονία διέπραξε ελληνοκύπριος συνεργάτης της ΜΙΤ με ποινικό
μητρώο, στις 20 Μαρτίου 1994 πυροβολώντας τον Γεωργιάδη έξω από το σπίτι του
στη Λευκωσία.
Με τη δολοφονία
αυτή η ΜΙΤ εξουδετέρωνε ένα δραστήριο αγωνιστή και έστελνε ταυτόχρονα μήνυμα
προς τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης.
Το βιβλίο
κυκλοφόρησε από τους συναγωνιστές του Θεόφιλου το 1995, λίγους μήνες μετά τη
δολοφονία του. Η έκδοση του έδινε και ένα μήνυμα – απάντηση προς τις Τουρκικές
Μυστικές Υπηρεσίες ότι η δολοφονία δεν θα πτοήσει τον αγώνα τους.






