Σχολείον των Ντελικάτων Εραστών του Ρήγα Βελεστινλή

Σχολείον των ντελικάτων εραστών: ήτοι βιβλίον ηθικόν περιέχον τα περίεργα συμβεβηκότα των ωραιοτέρων γυναικών του Παρισίου, ακμαζουσών κατά τον παρόντα Αιώνα. / Εκ της Γαλλικής διαλέκτου νυν πρώτον μεταφρασθέν παρά του Ρήγα Βελεστινλή Θετταλού. Εν Βιέννη της Αουστρίας: Εκ της Τυπογραφίας Ιωσήπου Βαουμεϊστέρου, 1790.

Πριν ο Ρήγας Βελεστινλής επικεντρωθεί στα επαναστατικά του κείμενα (1797) εξέδωσε μια σειρά άλλων βιβλίων με στόχο τη διάδοση της γνώσης, νέων ιδεών, καθώς και της ελληνικής γλώσσας ανάμεσα στον υπόδουλο ελληνισμό. Ένα από αυτά τα βιβλία είναι και το «Σχολείον των ντελικάτων εραστών». 

Το βιβλίο εκδόθηκε το 1790 στη Βιέννη και αποτελείται από έξι ερωτικά διηγήματα, τα οποία ο Ρήγα Βελεστινλής (Φεραίος) μετάφρασε από τα γαλλικά. 

Εξέχουσες μορφές της κυπριακής ιστορίας

Εξέχουσες μορφές της κυπριακής ιστορίας / Αχιλλέας Λυμπουρίδης. Λευκωσία: [χ.ο.], 1988.

Το 1988 κυκλοφόρησε το βιβλίο του μουσικοσυνθέτη – συγγραφέα Αχιλλέα Λυμπουρίδη (1917-2008)  με τίτλο «Εξέχουσες μορφές της κυπριακής ιστορίας». 
Μέσα σε αυτό, ο συγγραφέας προσπαθεί να σκιαγραφήσει τις  προσωπικότητες δέκα ιστορικών προσώπων τα οποία έχουν σαν κοινό χαρακτηριστικό την κυπριακή καταγωγή.

Το βιβλίο περιλαμβάνει τα κεφάλαια:

Η συνέπια του Ντίνου Χριστιανόπουλο όσον αφορά τις βραβεύσεις

Ο Θεσσαλονικιός ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος δημοσίευσε στο περιοδικό «Διαγώνιος» (Ιαν. – Απρ. 1979)  - σε μια εποχή όπου ο ίδιος δεν ήταν ακόμα τόσο γνωστός και δεν υπήρχε κάποια υπόνοια βράβευσης του - ένα κείμενο με τίτλο «Εναντίον».

Στο κείμενο αυτό ο Χριστιανόπουλος καταφερόταν, μεταξύ άλλων, εναντίον των  τιμητικών διακρίσεων και των βραβεύσεων:

«Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο "ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων", που μας άφησαν οι αρχαίοι.

Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου - και κάποτε θα πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά - και κάποτε θα πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας...

Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων, σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και την δίψα μας για λεφτά,  ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.
Είμαι εναντίον των λογοτεχνικών συντάξεων. Προτιμώ να πεθάνω στην ψάθα, παρά να αρμέγω το υπουργείο -κι ας με άρμεξε το κράτος μια ολόκληρη ζωή. Γιατί να με ταΐζει το Δημόσιο επειδή έγραψα μερικά ποιήματα; Και γιατί να αφήσω το Κράτος να χωθεί ακόμη περισσότερο στη ζωή μου;

Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Πότε μου δεν πάτησα σε υπουργείο, και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορεία, που με γδέρνει.

Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους΄ όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες - όλες το ίδιο σκατό....
Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους· τους άλλους, όλους τους θάβουν. Όποιοι δεν τους παραδέχονται, καρατομούνται. Κυριαρχούν οι γλύφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.
Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων. Όλα τ' αμφισβήτησαν, εκτός από τις τρίχες τους. Τους έχω μάθει για καλά. χαλνούν τον κόσμο με την κριτική τους. Όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους. Και μόλις πάρουν το πτυχίο, αμέσως διορίζονται στα υπουργεία· από παντού βυζαίνουν και ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μέσ' στα βολέματα του κατεστημένου.
Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.

Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο΄ φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετούμε το τσιγάρο μας στο δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα».

Η κλέφτρα των βιβλίων (το βιβλίο και η ταινία)

Η κλέφτρα των βιβλίων / Μάρκους Ζούσακ; μετ. Κώστια Κοντολέων. Αθήνα: Ψυχογιός, 2014.

Η Κλέφτρα των βιβλίων (The book thief) είναι το μυθιστόρημα του Αυστραλού συγγραφέα Markus Zusak το οποίο εκδόθηκε στα αγγλικά το 2005.

Το μυθιστόρημα διηγείται την ιστορία ενός κοριτσιού  (της Λίζελ) που μεγαλώνει με θετούς γονείς στη ναζιστική Γερμανία. Μέσα από το ναζιστικό παροξυσμό, την φτώχια και την ανέχεια λόγω του πολέμου ένα κορίτσι κυνηγάει το χόμπι της που δεν είναι άλλο από το διάβασμα βιβλίων. Τα βιβλία ήταν βέβαια δυσεύρετα εκείνη την εποχή και η οικογένεια της Λίζελ δεν μπορούσε να της τα αγοράσει, έτσι αυτή ξεκίνησε να κλέβει βιβλία προκειμένου να τα διαβάσει..

Η ιστορία αγγίζει και το θέμα του ολοκαυτώματος των  Εβραίων, ένα θέμα για το οποίο έχουν γραφτεί πολλά και το οποίο έχω την εντύπωση ότι έχει κουράσει το αναγνωστικό κοινό. Παρ’ ολαυτά το βιβλίο είναι πολύ ατμοσφαιρικό και καλογραμμένο ενώ δεν παραλείπει να παρουσιάσει και την δυστυχία που προκαλεί στους απλούς Γερμανούς πολίτες ο πόλεμος.

Έλληνες στη Βιέννη της Βάσως Σειρηνίδου

Έλληνες στη Βιέννη  (18^ος – μέσα 19^ου αιώνα) / Βάσω Σειρηνίδου. Αθήνα: Ηρόδοτος, 2011.

Το βιβλίο της Βάσως Σειρηνίδου «Έλληνες στη Βιέννη» είναι βασισμένο στη διδακτορική της διατριβή που είχε τίτλο «Έλληνες στη Βιέννη (1780-1850)» και η οποία κατατέθηκε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2002.

Στο βιβλίο η συγγραφέας συμπληρώνει ουσιαστικά τη διατριβή της, εννέα χρόνια αργότερα, αφού όπως γράφει και η ίδια στον πρόλογο: «Ερωτήματα που είχαν μείνει ανοικτά, κριτικές παρατηρήσεις, νέα βιβλιογραφικά δεδομένα, αλλά και ευρύτεροι ιστοριογραφικοί προβληματισμοί με οδήγησαν να ξαναπιάσω το νήμα αυτής της ιστορίας από την αρχή».

Τα στοιχεία που χρησιμοποιεί η Σειρηνίδου είναι βασισμένα σε επιστημονική έρευνα που προήλθε κυρίως μέσα από τα Αυστριακά αρχεία. Πέρα από τη χρησιμότητά του βιβλίου ως ερευνητικού βοηθήματος μπορεί να διαβαστεί και από τον απλό αναγνώστη που θέλει να μελετήσει και να κατανοήσει τη Βιεννέζικη κοινωνία της εποχής και κυρίως τη θέση των Ελλήνων μέσα σε αυτή.

Σκοτεινά πηγάδια κι ανοιχτές γαιοθάλασσες – επική ποίηση από τον Γιώργο Μακρή

Σκοτεινά πηγάδια κι ανοιχτές γαιοθάλασσες: βιβλίο 1^ο  / Γιώργος Μακρής. Θεσσαλονίκη: Συμπαντικές Διαδρομές, 2014.

Ο Γιώργος Μακρής στην πρώτη του ποιητική συλλογή μας παρουσιάζει ηρωική – επική ποίηση.

Απολαύστε:

Οι σκονισμένες ιστορίες της Τέτης Θεοδώρου

Από τη σκόνη / Τέτη Θεοδώρου. Αθήνα: Ars Nocturna, 2013.

Δέκα ενδιαφέροντα διηγήματα βγαλμένα μέσα από τη σκόνη. Δέκα ιστορίες οι οποίες εμπεριέχουν νοσταλγία, λαογραφικά στοιχεία αλλά και αλλόκοτες δοξασίες και δεισιδαιμονίες.

Στις ιστορίες του βιβλίου απλοί καθημερινοί άνθρωποι προσπαθούν να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν καταστάσεις οι οποίες κάποιες φορές δεν μπορούν να εξηγηθούν με την κοινή λογική.  Στο βιβλίο μπορεί κάποιος να διαβάσει για τον θάνατο, για κατάρες, βρικόλακες, για την τρέλα, τον έρωτα, τους ζητιάνους της δεκαετίας του 80 στην Αθήνα και άλλες ενδιαφέρουσες ιστορίες.