«Ο Φιάκας» του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή (1826-1911) είναι μια από τις πιο απολαυστικές και αντιπροσωπευτικές κωμωδίες της νεοελληνικής δραματουργίας η οποία γράφτηκε το 1870 και διατηρεί τη διαχρονικότητά της έως σήμερα.
Η δράση τοποθετείται στην Κωνσταντινούπολη του 1870. Κεντρικός ήρωας είναι ο Φιάκας (Χαρίλαος Πλουτίδης ή Χαράλαμπος Πεταλούδης), ένας καταχρεωμένος απατεώνας που καταδιώκεται από δανειστές και εμπόρους. Επιδιώκει να κερδίσει την πλούσια Ευανθία, παρουσιάζοντάς της ψεύτικη ταυτότητα ως γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, για να αρπάξει την προίκα της. Η Ευανθία, επηρεασμένη από τα μυθιστορήματα της εποχής και γοητευμένη από τους τίτλους του, πέφτει θύμα της απάτης. Τα κωμικά επεισόδια κορυφώνονται όταν ο Φιάκας αναγκάζεται να υποδυθεί ακόμη και Γερμανό βαρόνο, σε μια σειρά αλλεπάλληλων παρεξηγήσεων και προσώπων.
