«…Πάντων και αοράτων» ονομάζεται η ποιητική συλλογή του Άντρου
Λυρίτσα (Λευκωσία: Αφιερώσεις, 2019).
Ο τίτλος του βιβλίου, ο οποίος για κάποιους ίσως ακουστεί
παράξενος, είναι εμπνευσμένος από την
άποψη με την οποία ο ίδιος ο συγγραφέας μας εισάγει στα γραφόμενά του:
«Αν ο θεός είναι ποιητής των ορατών, ο ποιητής είναι θεός
πάντων των αοράτων».
Το θέμα του «τι εστί ποίηση» και «ποιητής» φαίνεται να
απασχολεί τον Λυρίτσα τόσο από το εξώφυλλο του βιβλίου στο οποίο έχει επιλέξει
να βάλει τον πίνακα του Νίκου Εγγονόπουλου «Ο ποιητής και η μούσα του», όσο και
από το ποίημα του Γιώργου Σαραντάρη «Δεν είμαστε ποιητές» που παραθέτει στην
αρχή του βιβλίου.
Εξάλλου και το πρώτο ποίημα της συλλογής που έχει τίτλο
«Σταύρωση» ξεκινά με τον στίχο «Θα
κλειστώ στο μοναστήρι της ποίησης, πούναι κτισμένο στα μετέωρα των λέξεων…» ενώ
το δεύτερο ποίημα έχει τίτλο «Η τρέλα της ποίησης». Αναφορές στην ποίηση
γίνονται και σε άλλα ποιήματα της συλλογής όπως π.χ. στο ποίημα Εύα «Εμείς οι
αμαρτωλοί, τις λέξεις βάζουμε για φύλλο συκής, της ποίησης ο θεός τη γύμνια μας
μη δει...) και στο ποίημα «Στίχοι που δεν γράφτηκαν».
