Μέρος Α: Πρωταγόρας, Πλήθωνας Γεμιστός, Ρήγας Φεραίος Βελεστινλής, Ανδρέας
Λασκαράτος, Δαρβίνος, Τεύκρος Ανθίας, Νίκος Καζαντζάκης
Ανδρέας Καπανδρέου
(Συγγραφέας – Βιβλιοθηκονόμος)
Πρόλογος
Αθεϊσμός ονομάζεται η άρνηση ύπαρξης του - οποιουδήποτε
Θεού. Βλασφημία ονομάζεται ο ανόσιος και ασεβής λόγος, στην
περίπτωση μας ο γραπτός λόγος, ενάντια στην επικρατούσα άποψη περί Θεού ή άλλων
ιερών προσώπων και πραγμάτων.
Ο αθεϊσμός
και η βλασφημία εκφραζόμενες άμεσα ή έμμεσα μέσα από λογοτεχνικά ή επιστημονικά
κείμενα προκαλούσαν πάντα, από αρχαιοτάτων χρόνων, την αντίδραση της ηγεσίας
της επικρατούσας θρησκευτικής αντίληψης αλλά και μερίδας φανατικών
πιστών.
Ιερά
θρησκευτικά βιβλία αποτέλεσαν, σε συνθήκες πολέμου αλλά όχι μόνο, στόχο από αντίπαλους, αλλά και άλλοθι για
διωγμούς. Ενδεικτική είναι η ιστορία κατά την οποία ο Αβάσης εμίρης Αμρ ιμπν αλ-Ας μετά από εντολή
του χαλίφη Ομάρ έκαψε όλα τα βιβλία
που κυκλοφορούσαν στο εμιράτο του, επειδή όπως πίστευε δηλητηρίαζαν τις ψυχές
των πιστών. Η εκπληκτική δικαιολογία που δόθηκε από τον εμίρη για το κάψιμο
αμέτρητων βιβλίων ήταν ότι «το Κοράνι
αντικαθιστά όλα τα άλλα βιβλία», έτσι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν τα βιβλία
που αμφισβητούν το Κοράνι, για να μην μολύνουν τις ψυχές των πιστών. Σύμφωνα με
τον ίδιο, όμως, δεν έπρεπε να υπάρχει και οποιοδήποτε άλλο βιβλίο, έστω και αν
συμφωνούσε με το Κοράνι, αφού όλη η αλήθεια ήταν ήδη γραμμένη στο ιερό βιβλίο
των μουσουλμάνων.